Rola pracowników ulicznych polega na bezpośrednim dotarciu do osób pokrzywdzonych  i zaoferowaniu jej potrzebnej pomocy. Działaniem objęty jest teren Dworca PKP, okoliczne ulice, blokowiska, a szczególnie te dzielnice miasta Wrocławia, w których w dużym procencie mieszkają rodziny eksmitowane ze swoich dotychczasowych miejsc zamieszkania, szczególnie dzielnica Wrocław – Śródmieście.

    Nie wszystkie młode osoby orientują się, gdzie  mogą otrzymać pomoc, nie wszystkie wiedzą że istnieją takie miejsca i że niekoniecznie ze swoich domów rodzinnych, w których trwają libacje alkoholowe muszą uciekać na ulice stąd dyżury pracowników ulicznych w celu bezpośredniego dotarcia  do ich środowisk i udzielenia niezbędnych informacji.

  Celem pracy ulicznej jest profilaktyka wykluczenia społecznego młodzieży pochodzącej z rodzin dysfunkcyjnych przebywającej na terenie Wrocławia.

   Młodzież do której docieramy potrzebuje prostych informacji dotyczących praw i możliwości uzyskania pomocy w sytuacji zagrożenia przemocą oraz przymusową prostytucją.

    Z naszych doświadczeń wynika, że na terenie Wrocławia  1/3 dziewcząt i chłopców będących w trudnej sytuacji rodzinnej staje się ofiarami przemocy i przymusowej prostytucji.

    Środowiska, z których pochodzą  nasi podopieczni to środowiska w których nadużywa się alkoholu i innych używek. Wynikiem tego są częste problemy w adaptacji do środowiska, niskie poczucie własnej wartości, a w dalszej kolejności ucieczki z domu, których motywacją jest „pozbycie się” problemu. W sytuacjach tych młodzi ludzie spotykają się z propozycjami „pomocy”, co w rzeczywistości oznacza świadczenie usług seksualnych w zamian za zabezpieczenie podstawowych potrzeb (mieszkanie, wyżywienie itp.). W efekcie ponownie stają się ofiarami przemocy. Może to prowadzić do przyjęcia prostytucji jako sposobu radzenia sobie z zaistniałą sytuacją życiową.

    Poprzez pracę z młodzieżą ze środowisk patologicznych bezpośrednio stykamy się z diagnozowanym problemem.

Obserwujemy, że częstym rezultatem historii życia jest „wyuczona bezradność”, w związku z czym niezbędna jest pomoc z zewnątrz tak, aby przerwać „krąg przemocy”.

Przedstawiamy młodym   alternatywę do dotychczasowego sposobu życia i stwarzamy możliwość wyjścia z sytuacji kryzysu.

Wszystkie osoby które do nas trafiają posiadają niskie poczucie własnej wartości, czują się odrzucone przez najbliższych i interpretują to w ten sposób, że są nic nie warte. Najczęściej jedyne co doświadczają od swoich najbliższych to przemoc psychiczna, fizyczna i  często seksualna. W związku z powyższym uciekają na ulicę.